Ik wil Jeroen Mettes aan het werk zien (maar het lukt mij niet) – deel I

Tuesday, February 23rd, 2016

by: Tonnus Oosterhoff

Eerder gepubliceerd in literair tijdschrift Terras, 09, ‘Brussel’, 2016. Dit is deel 1 van het essay.   N30 werkt Was de wereld van onze kennis van de wereld nog maar zoals hij nooit geweest is: ordelijk, hiërarchisch. Vandaag de dag loopt het de spuigaten uit: sociale media en andere internetbronnen, ook tv, krant, boek en medemens […]

read more

0 comments

Tags: , ,

Ik wil Jeroen Mettes aan het werk zien (maar het lukt mij niet) – deel III

Tuesday, February 23rd, 2016

by: Tonnus Oosterhoff

Eerder gepubliceerd in literair tijdschrift Terras, 09, ‘Brussel’, 2016. Dit is deel III van het essay.   II Het strand ziet eruit als de achtertuin van een asofamilie. ‘Je moet doodongelukkig zijn om mooie dingen te maken.’ Wat is me toch veel in de schoot geworpen, bedenkt het uit de boom vallende appelvrouwtje. De Leidse stadsbode Pieto […]

read more

0 comments

Tags: , ,

Paradijs

Thursday, December 11th, 2014

by: Daniël Rovers

‘Gek genoeg overviel die vraag hem enigszins, en na een aantal seconden over het antwoord te hebben nagedacht, vroeg hij zich hardop af: “Ach, wat is geluk?”’ Jeroen Mettes, N30   1. Leven ‘Jij hebt Jeroen Mettes toch gekend?’ De vraag wordt doorgaans wat omzichtig gesteld, met minstens de schijn van ongemak op het gezicht […]

read more

0 comments

Tags: , ,

Vernietigende hoeveelheid van alles, rechtgehouden door heel weinig

Monday, December 2nd, 2013

by: Dennis Gaens

In een toespraak die de Amerikaanse schrijver Neil Gaiman op MIT gaf, vertelde hij dat het de taak van de auteur is om te ontploffen. Het is de taak van academicus om zich in het getroffen gebied te begeven, de scherven op te rapen en te bepalen wat voor soort ontploffing het was, hoeveel schade […]

read more

0 comments

Tags: , , , , ,

Een dag is ook een ruimte.

Friday, November 15th, 2013

by: Cin Windey

‘Ja, zo zou het kunnen beginnen, hier, zomaar, op een enigszins moeizame en trage manier, op die neutrale plek die van iedereen en van niemand is, waar de mensen bijna zonder elkaar te zien langs elkaar heen lopen, waar het leven in het pand, ver weg en regelmatig, weerkaatst wordt.’ In de 99 hoofdstukken die […]

read more

0 comments

Tags: ,

Ik wil Jeroen Mettes aan het werk zien (maar het lukt mij niet) – deel II

Tuesday, February 23rd, 2016

by: Tonnus Oosterhoff

Eerder gepubliceerd in literair tijdschrift Terras, 09, ‘Brussel’, 2016. Dit is deel II van het essay.   Hoe werkt Mettes? Een tekst die nergens over gaat, nergens vandaan komt, nergens heengaat, maar desondanks tweehonderd bladzijden lang boeit en een indruk van grote rijkdom achterlaat. Hoe heeft Mettes het voor elkaar gekregen? Zou iedere boerenlul of zelfs een […]

read more

0 comments

Tags: , ,

Druk op huid

Saturday, June 6th, 2015

by: redactie

door Maarten van der Graaff   Jeroen Mettes was al gestorven, toen ik zijn werk leerde kennen. Ik las zijn blogposts en kreeg een beeld van de Nederlandstalige poëzie in de jaren waarin hij ze schreef, toen ik nog op Goeree-Overflakkee woonde, het atheneum deed en mij waarschijnlijk bezig hield met verliefd worden. Het was […]

read more

0 comments

Tags: , ,

Institutional Identity. The Case of Jeroen Mettes’s Dutch Poetry Weblog (2005-2006)

Saturday, January 11th, 2014

by: Jeroen Dera

  One of the central questions in the field of media studies concerns the relationships between different types of media. In what way do the so-called ‘new’ media affect the task, nature and function of their predecessors? Especially in contemporary culture, in which the ever-growing impact of digitization is a characteristic feature, such questions are […]

read more

0 comments

Tags: , , , , ,

Militante schoonheid

Saturday, November 23rd, 2013

by: Astrid Lampe

Liet in Perdu het werk van Mettes met ander werk praten. Back to black. Een slordige montage van gave beelden. Beelden die voor mij levendig praten met het werk van Mettes. Politieke poëzie, ja! In Mark Rothko lees ik net zo goed het tentenkamp van Occupy. Antony Gormley (is een mens niet sterker aanwezig in […]

read more

0 comments

Tags: , , , ,

Het heilige geweld ironie bij Jeroen Mettes

Wednesday, November 13th, 2013

by: Martijn Knol

Het paradijs bestaat zolang ernaar gezocht wordt. Jeroen Mettes, N30 Was Jeroen Mettes een rapper geweest, zo schreef hij op zijn blog, dan had hij zich de artiestennaam Poor Yorick aangemeten. Een verwijzing naar Poor Yorick Entertainment, de onafhankelijke filmproductiemaatschappij in David Foster Wallaces Infinite Jest (1996), een verwijzing die doorverwijst naar Shakespeares Hamlet (1599) […]

read more

0 comments

Tags: , ,