Niet
zoveel poëzie in deze notities de laatste tijd... Het spijt me. Om verschillende redenen lees ik nu veel proza, d.i. fictie. Een paar dingen daarover:
1. Nederlandse vertalingen van anderstalig proza irriteren me doorgaans een stuk minder dan oorspronkelijk Nederlands proza. Sterker nog: ze irriteren me bijna nooit. Hoe zou dat komen? Simpelweg door de kwaliteit van het vertaalde werk? Of doordat een vertaler, omdat hij gebonden is aan de tekst van een ander (een objectieve standaard als het ware), minder snel geneigd is "literair" te doen dan bijvoorbeeld een romancier? Want dat irriteert me waarschijnlijk het meest: ongemotiveerd "lekker gek doen" met taal.
Misschien gaat er in het strenge vertaalproces zelfs wel wat literaire fluff van het origineel verloren. Dat is dan mooi meegenomen!
2. Waarom irriteert fluff me veel meer in proza dan in poëzie? Is proza niet in essentie breedsprakig? En poëzie de zuiverste uitdrukking van de meest wezenlijke gedachte? Blijkbaar niet voor mij.
Of nee, ik tolereer fluff ook niet in poëzie. Maar wat in een verhaal te veel is is dat niet per se in een gedicht. Of vice versa.
Maar het zou dom zijn hier al te generaliserende uitspraken over te doen. Juist omdat je proza en poëzie in laatste instantie niet duidelijk van elkaar kunt onderscheiden, geloof ik, kun je ze ook niet met elkaar vergelijken als symmetrische tegenpolen.
3. Als Woody Allen een romanschrijver speelt, zoals bijvoorbeeld in Manhattan of Deconstructing Harry, moeten we dan geloven dat hij goed kan schrijven? Of is zijn proza een parodie op, noem eens iemand, Philip Roth? Vgl. de enigszins overschatte openingscène van Manhattan:
"He was as tough and romantic as the city he loved. Behind his black-rimmed glasses was the coiled sexual power of a jungle cat. New York was his town. And it always would be."
Als vrouwen zo wollig schrijven over seks heet het "chicklit" of "damesproza".
4. Gisteren wilde ik "André Hazes" zeggen, maar ik zei bijna "Michael Jackson".
5. Het is nog steeds te warm.
1. Nederlandse vertalingen van anderstalig proza irriteren me doorgaans een stuk minder dan oorspronkelijk Nederlands proza. Sterker nog: ze irriteren me bijna nooit. Hoe zou dat komen? Simpelweg door de kwaliteit van het vertaalde werk? Of doordat een vertaler, omdat hij gebonden is aan de tekst van een ander (een objectieve standaard als het ware), minder snel geneigd is "literair" te doen dan bijvoorbeeld een romancier? Want dat irriteert me waarschijnlijk het meest: ongemotiveerd "lekker gek doen" met taal.
Misschien gaat er in het strenge vertaalproces zelfs wel wat literaire fluff van het origineel verloren. Dat is dan mooi meegenomen!
2. Waarom irriteert fluff me veel meer in proza dan in poëzie? Is proza niet in essentie breedsprakig? En poëzie de zuiverste uitdrukking van de meest wezenlijke gedachte? Blijkbaar niet voor mij.
Of nee, ik tolereer fluff ook niet in poëzie. Maar wat in een verhaal te veel is is dat niet per se in een gedicht. Of vice versa.
Maar het zou dom zijn hier al te generaliserende uitspraken over te doen. Juist omdat je proza en poëzie in laatste instantie niet duidelijk van elkaar kunt onderscheiden, geloof ik, kun je ze ook niet met elkaar vergelijken als symmetrische tegenpolen.
3. Als Woody Allen een romanschrijver speelt, zoals bijvoorbeeld in Manhattan of Deconstructing Harry, moeten we dan geloven dat hij goed kan schrijven? Of is zijn proza een parodie op, noem eens iemand, Philip Roth? Vgl. de enigszins overschatte openingscène van Manhattan:
"He was as tough and romantic as the city he loved. Behind his black-rimmed glasses was the coiled sexual power of a jungle cat. New York was his town. And it always would be."
Als vrouwen zo wollig schrijven over seks heet het "chicklit" of "damesproza".
4. Gisteren wilde ik "André Hazes" zeggen, maar ik zei bijna "Michael Jackson".
5. Het is nog steeds te warm.
6 Comments:
Wel poëzie, daarentegen, in dit bericht:
BERGEN - De gerechtelijke politie van Hoei heeft informatie doorgegeven aan de speurders uit Bergen die zich bezighouden met het onderzoek naar de vuilniszakmoorden. Dat meldt het parket van Bergen vrijdag.
Het parket bevestigt daarmee de informatie die de kranten van de groep Vers l’Avenir publiceerden. ,,In een dergelijk gerechtelijk dossier moet alles ernstig genomen worden. We kunnen echter pas na de controle van de informatie zeggen of de piste belangrijk was of niet'', preciseerde Christian Henry, de eerste substituut van de procureur des konings van Bergen.
De documenten die dinsdag in het Maison de la Poésie van Amay werden verzameld, namelijk de correspondentie van, een persdossier over en vier griezelwerken van een Bergense dichter, zijn nog niet doorgestuurd naar de gerechtelijke politie van Bergen. Als de agenten de documenten effectief in handen hebben, moeten ze eerst de betrouwbaarheid ervan en van de informant controleren en analyseren of er concrete, tastbare en materiële elementen zijn die de informatie kunnen bevestigen.
Op het einde van de jaren negentig werden vijf vrouwen ontvoerd en gedood in de streek van Bergen. De dader sneed zijn slachtoffers in stukken en stak die vervolgens in vuilniszakken die hij achterliet in de natuur. Er werd een vijftiental zakken met menselijke resten gevonden.
De cel Corpus is nog altijd bezig met het onderzoek, maar maakt geen vorderingen door een gebrek aan nieuwe elementen.
"BERGEN - De gerechtelijke politie van Hoei" is al poëzie... Maar wat is dit? Is die horrordichter een verdachte?
Kreeg vanochtend een bericht over de Bergense affaire op mijn bureau in het Poëziecentrum, googlede even naar meer details, vond ze niet, toch niet snel snel, zèlfs niet op Rottend Staal en Contrabas, klikte voor het eigenste plezier nog even Poëzienotities en stuit godbetert HIER op de verdachte dichter. Haha!
RTBF 7 jul 2006
Dépeceur de Mons : prudence du parquet
Nouvelle information relative à l'affaire du dépeceur mobilise la cellule d'enquête Corpus. Il s'agit d'écrits macabres communiqués à Mons par le SJA de Liège. D'après le Courrier de l'Escaut qui publie l'article ce vendredi, l'auteur serait un poète montois. L'affaire du dépeceur a défrayé la chronique des faits divers fin des années 90. Des parties corporelles de 5 femmes ont été retrouvées dans des sacs poubelles en mars et avril 97. L'auteur des crimes n'a jamais été identifié.
A Mons, la Police fédérale et le Parquet restent sereins et prudents par rapport aux informations parues ce vendredi dans la presse. Il a cependant bien été confirmé que le SJA de Liège avait contacté la cellule d'enquête Corpus à propos de poèmes à caractère macabre édité par L'Arbre à Paroles, une maison d'édition de la région de Huy. L'auteur serait un montois qui n'a toutefois pas encore été entendu pat les enquêteurs. Ces derniers doivent encore recevoir des informations complémentaires de leurs collègues liégeois et notamment copies des textes incriminés.
Au Parquet, on relativise en précisant que cette information, qui sera bien sûr vérifiée, s'ajoute aux 900 déjà investiguées dans cette affaire. L'auteur des textes devrait être interrogé en tant que témoin. Selon le parquet, ce n'est pas la première fois que des écrits suspects en rapport avec le dépeceur, sont étudiés par la cellule Corpus, sans résultat jusqu'ici. En effet, le tueur n'a jamais revendiqué ses crimes. Pour mémoire, le tueur en série a fait 5 victimes identifiées entre janvier 96 et juillet 97. Des femmes ayant toutes le même profil: dépressives, esseulées et marginales.
Here are some links that I believe will be interested
Here are some links that I believe will be interested
Really amazing! Useful information. All the best.
»
Een reactie plaatsen
<< Home